Page 157 - Centrum Dialogu im. Marka Edelmana. Chava Rosenfarb - Ocalali. Opowiadania
P. 157

156                           OCALALI



            Chciał ją wtedy natychmiast wyrzucić. Bał się jej pomysłów. Ciągowi jego
         myśli groziło przerwanie. Oparzyła go jednak swoimi gorącymi, wielkimi jak
         czereśnie oczami, a czerwona blizna na jej czole płonęła żywym ogniem. Tym
         razem jakoś nie miał serca, żeby być wobec niej brutalnym. Najszybszym sposobem
         uwolnienia się od niej było wysłuchać, co ma do powiedzenia, po czym kazać
         jej wyjść, z zapewnieniem, że przemyśli jej ideę. Zawiesił wzrok na czerwonej
         szramie na skórze jej czoła i czekał.
            – Chcę panu zasugerować, żebyśmy przeprowadzili nasze najbliższe semina-
         rium w Serengeti. – Uśmiechnęła się do niego rzędem mlecznobiałych, mocnych
         zębów.
            – Gdzie?! – Zmarszczył czoło, jak gdyby niedosłyszał.
            – W Serengeti. Równiny na granicy Kenii i Tanganiki, dzisiejszej Tanzanii.
            – W Afryce? – przeraził się.
            Rozwiązała płócienną torbę, którą miała przewieszoną przez ramię, wyjęła ze
         środka małą książeczkę i położyła mu ją wprost przed oczami, na bloku papieru
         do pisania:
            – Proszę, niech pan to przeczyta. Być może da się…
            Rzucił okiem na obwolutę książeczki i przeczytał tytuł: Serengeti nie może
         umrzeć . Autorzy: Bernhard i Michael Grzimkowie.
               12
            – Polacy? – rzucił doktor Braun.
            – Nie jestem pewna – odpowiedziała prosto – doktor Bernhard Grzimek jest
         dyrektorem ogrodu zoologicznego we Frankfurcie, a także kuratorem parków
         narodowych w Tanzanii. Jego syn, Michael, zginął w katastrofie samolotu podczas
         pierwszego liczenia zwierząt pozostałych w Serengeti. Serengeti grozi zniknięcie.
         Zwierzęta są mordowane. – Pochyliła się nad biurkiem, zbliżając głowę do głowy
         doktora Brauna tak, że przestał widzieć bliznę na jej czole. Czuł jedynie jedwabny
         dotyk jej włosów, których pasma wymknęły się spod korony jej warkocza. I w ten



         12   Książka Grzymków Serengeti darf nicht sterbe ukazała się w języku niemieckim w 1961 roku i zaraz
            potem po angielsku jako Serengeti Shall Not Die, dwa lata po zdobyciu Oskara za najlepszy peł-
            nometrażowy film dokumentalny. Polskie wydanie: Serengeti nie może umrzeć: 367000 zwierząt
            szuka swego państwa, Nasza Księgarnia, Warszawa 1968.
   152   153   154   155   156   157   158   159   160   161   162