Page 33 - Centrum Dialogu im. Marka Edelmana. Chava Rosenfarb - Ocalali. Opowiadania

32 OCALALI

oddech miłości. Ludzie oszaleli. Kobiety, patrząc na taką rzeźbę, rozpoznawały
własne dusze ujawnione w całym ich pięknie. Mężczyźni widzieli w nich kobiece
ciała, do których tęsknili.
Im trudniej było Gawrielowi rozstawać się z pracami, tym bardziej podnosił
ceny, aby odstraszyć klientów, a mimo tego popyt na nie cały czas rósł. W czasie
każdej wystawy jego prac w Kanadzie czy za granicą, kiedy studio pustoszało,
czuł się osierocony, chory, pozbawiony oparcia. I zaraz zaczynał tworzyć nowe
Amalie, formowane w pokorze z obrazów utrwalonych w jego wyobraźni. Im
bardziej Amalia była chora, tym bardziej rosła jego sława jako artysty. Jakby jego
twórczy geniusz żywił się jej chorobą. Jego sukces szedł ręka w rękę z jej przegraną.
Jego twórcze zdrowie – ramię w ramię z największym cierpieniem jego życia.
Zupełnie posiwiał. Wydawało mu się, że cała jego męskość wypaliła się w mi-
łości dla żywej Amalii i w fizycznej walce, by ją wyczarować z surowego materiału.
Kiedy Amalia uświadomiła sobie, że nie ma dla niej nadziei, a jej dni są po-
liczone, poprosiła Gawriela, aby zabrał ją do Paryża. Lekarze nie zaoponowali,
utrzymując, że wszystko, co jeszcze można dla niej zrobić, to spełnić jej ostatnie
życzenia. Zarekomendowali dobrą pielęgniarkę, a Gawriel poczynił stosowne
przygotowania. Tak jak sobie życzyła, zatrzymali się w Paryżu w tym samym
hotelu Le Meurice naprzeciwko ogrodu Tuileries, w którym spędzili swoją
pierwszą wspólną noc.

3

Po pierwszych dwóch tygodniach w Paryżu Amalia poczuła, że faktycznie
opuszczają ją resztki sił. Siedziała przy otwartym oknie hotelowego pokoju. Był
początek jesieni. Drzewa w znajdującym się naprzeciw ogrodzie zabarwiły się
odcieniami ciemnego złota i żółtego brązu – barwami przypominającymi zachód
słońca, które tak bardzo kochała.
To najlepszy czas na pobyt w Paryżu. Nie było gorąco, lecz przyjemnie ciepło.
Wiedziała o tym, obserwując, jak poruszają się ludzie na ulicy, jak są ubrani, jak
się przyjemnie uśmiechają. Sama jak zwykle czuła w swoim ciele płomień i ciepłe