Page 18 - Centrum Dialogu im. Marka Edelmana. Chava Rosenfarb - Ocalali. Opowiadania

ZIELONY 17

– Daj mi już spokój z tym filozofowaniem. Opowiedz lepiej, gdzie jeszcze
byłeś. No, powiedz coś.
– Byłem w Czechosłowacji, w Austrii, w Niemczech, we Włoszech…
– Jesus Mary, ale się naoglądałeś świata! Tak dużo pieniędzy miałeś? Należałeś
pewnie do najbogatszych ludzi na świecie.
– Do najbiedniejszych.
– Byłeś kupcem, tak?
– Nie, dipisem.
– Nie rozumiem.
– Po angielsku znaczy to displaced person .
27
– O, masz na myśli displaced person? No, to tak jak ja! – Roześmiała się pełną
piersią.
Jej głos brzmi tak serdecznie i młodo. Jak dawno nie słyszał takiego śmiechu!
Jednak nie może śmiać się razem z nią. Nie uśmiecha się nawet. Nagle robi mu się
ciężko na duszy. Odwraca się od dziewczyny i podchodzi do drzwi. Przy wyjściu
pod bufetem z dykty siedzi brygadzista z butelką coca-coli przy ustach.
– Ty, chodź no tutaj!
Baruchowi zadrżało serce. Ktoś już kiedyś tak do niego zawołał. Brygadzista
mierzy go zimnym spojrzeniem. Ktoś już kiedyś tak na niego patrzył. Czuje
wyraźnie, że to spotkanie jest powtórzeniem jakiegoś innego… Tak. Znajduje
się w kacecie. Jeśli ma się odbyć selekcja, to już po nim. Cały jest opuchnięty.
Nagle słyszy głos:
– Ty, chodź no tutaj!
Przed nim staje żydowski kapo. Pięść opada na jego plecy i Baruch upada
w błoto.
– Chodź, będziesz czyścił latryny! – I w tym momencie Barucha ogarnia
miłość do tej pięści, która go powaliła. Jest gotów całować ją z wdzięczności
za podarowane życie.

27 Dipis (z ang. displaced person) – patrz przyp. 13.