Jej biografia to fascynujący, pełen sprzeczności portret: polska Żydówka, która uciekła z warszawskiego getta i uratowała rodziców; reporterka, która po utracie wzroku zaczęła widzieć świat innymi zmysłami; joginka; przyjaciółka poetów (najpierw Broniewskiego, potem Białoszewskiego), a zarazem postać trudna – kochająca i toksyczna córka, matka oraz babcia. Przede wszystkim jednak pragnęła być artystką: pisała opowiadania, oszczędne haiku i autobiograficzną prozę.

W książce Jadwiga wnuczka pisarki, krytyczka literacka Justyna Sobolewska, przedziera się przez domowe archiwa, by po niemal trzydziestu latach podjąć na nowo przerwaną rozmowę. Razem z Izabellą Adamczewską porozmawiają o emancypacji, wojennej traumie, żydowskiej tożsamości i odzyskiwaniu głosu kobiety, która zbyt długo pozostawała w cieniu cudzej legendy.

Justyna Sobolewska – krytyczka literacka, dziennikarka i publicystka. Od lat związana z tygodnikiem „Polityka”, w którym publikuje recenzje i teksty poświęcone literaturze. Jest autorką książek „Książka o czytaniu”, „Miron, Ilia, Kornel. Opowieść biograficzna o Kornelu Filipowiczu”, „Jadwiga. Opowieść o Stańczakowej” oraz „Książka o (nie)czytaniu”. W swojej twórczości łączy krytycznoliteracką wnikliwość z osobistą refleksją nad rolą literatury i czytania we współczesnym świecie.

Izabella Adamczewska – pracuje w Katedrze Teorii Literatury na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Łódzkiego, wykłada na kierunku twórcze pisanie. Autorka monografii Łże reportaże i prawdziwe fikcje. Powieść dziennikarska i reportaż w czasie postprawdy i zwrotu performatywnego (Łódź: WUŁ, 2020) oraz Jacek Hugo-Bader. Włóczęga (Łódź: WUŁ, 2022). Publikowała między innymi w „Tekstach Drugich”, „Er(r)go” i „Zagadnieniach Rodzajów Literackich”. Recenzentka i dziennikarka kulturalna, współpracuje z „Książkami. Magazynem do Czytania”. Na FB prowadzi blog Wchodzę w słowo.