Page 9 - Centrum Dialogu im. Marka Edelmana. Chava Rosenfarb - Ocalali. Opowiadania

8 OCALALI

– Jak się piszesz?
Baruch dyktuje mu swoje nazwisko.
– Ile masz lat?
– Czterdzieści jeden.
– Żona, dzieci?
– Kiedyś miałem.
– All right. Idź poncznij swoją kartę! – Baruch patrzy na niego. – Poncznij
kartę. Tam, pod zegarem… Jeszcze nigdy nie ponczyłeś karty?
– Nigdy.
Brygadzista podchodzi z nim do zegara i odbija za niego białą kartę.
– Twój numer to sześćdziesiąt jeden. Karta musi leżeć ciągle o tu. Ponczy się
cztery razy dziennie. Co robiłeś wcześniej?
– Jestem tu dopiero trzy tygodnie.
– Mam na myśli tam…
– W Warszawie byłem zecerem w polskiej gazecie.
5
– No, pospiesz się, powieś swój płaszcz! Przydzielę cię do prasowalnicy. Masz
jakieś pojęcie o prasowaniu?
– Żadnego.
– All right… François!
Głos brygadzisty niesie się ponad szumem maszyn. Gdzieś w głębi warsztatu
miga koszula w czerwone pasy i między stojakami obwieszonymi wykończonymi
płaszczami pojawia się młody, szczupły blondyn. Wygląda na szesnaście lat. Dwa
pasma kręconych, wilgotnych włosów przywierają mu do czoła. Obiema rękami
wyciera pot, który spływa strumieniami po jego młodzieńczej twarzy.
– Montre garçon pressing – mówi do niego brygadzista, wskazując na Barucha.
6
7

5 Zecer (od niemieckiego czasownika setzen – składać) – zawód związany z przygotowaniem (zło-
żeniem) tekstu do druku, zecer układał czcionki i inne elementy graficzne, aby stworzyć gotową
stronę do druku.
6 (franc.) Pokaż chłopakowi.
7 (ang.) prasowanie